Ongeloof

Terwijl ik in het vliegtuig zit
Kijk ik om me heen
Ik zit tussen de mensen
En toch ben ik alleen
Alleen met mijn gedachten
Gedachten aan die dag
Waarop zij vertrokken
De lucht in met een lach
Een lach gepaard met vrijheid
Met een onbezorgd gevoel
Allen in één vliegtuig
Maar elk een eigen doel
Toch hebben deze doelen
Eén ding wel gemeen
Ze zijn vervlogen, liggen nu
In brokstukken uiteen
Tal van levens zijn vergaan
In slechts één moment
Een vervroegde eindbestemming
Was hen allen onbekend
Zo probeer ik voor te stellen
Hoe dit voorval is gegaan
Maar zelfs mijn verbeeldingskracht
Kan het ongeloof niet aan

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s